Zwykle codzienny rachunek sumienia jest pierwszą praktyką, która znika z życia modlitwy człowieka wierzącego. Często nie określa się jasno przyczyn porzucenia praktyki codziennej analizy dnia wobec Boga. Często myśli się, że rachunek sumienia nie posiada praktycznej wartości w codziennym życiu przeciążonym zajęciami. Często też nie widząc natychmiastowych efektów ulega się łatwo zniechęceniu. Chcemy tutaj wykazać, że rachunek sumienia posiada istotną wartość w życiu chrześcijanina oraz ukazać błędne pojmowanie jego zakresu.
[czytaj dalej]

Każdy kto przeszedł przez całość Ćwiczeń duchowych św. Ignacego, lub kiedykolwiek trzymał w ręce książeczkę Ćwiczeń wie doskonale, że to, co nazywamy rekolekcjami ignacjańskimi kończy się wraz z tzw. «Kontemplacją pomocną do uzyskania miłości» [230-237]. Wraz z nią kończą się nie tylko same Ćwiczenia, ale także i swoistego rodzaju “szkoła modlitwy”, jaką one stanowią. Jednak sam tekst książeczki nie kończy się w tym miejscu. Pod koniec znajdziemy różnego rodzaju uzupełnienia: spis misteriów życia Jezusa [261-212] oraz reguły, jak np. te o rozeznaniu duchów [313-236], o rozdawaniu jałmużny [337-344] czy wreszcie o “trzymaniu z Kościołem” [352-370]. To wszystko nas nie dziwi i wydaje się oczywiste, że św. Ignacy umieścił je tam jako pomoc do dobrego przeżycia całości Ćwiczeń. Jest tylko jeden mały wyjątek, z którym nie zawsze wiemy co zrobić i jak do niego podejść. Są to tzw. «trzy sposoby modlitwy» [238-260], które pojawiają się zaraz po kontemplacji «Ad amorem». Są w nich podane sposoby modlitwy, jakby poprzedzające je cztery tygodnie nie proponowały żadnej metody modlitwy i nie były same w sobie szkołą modlitwy
[czytaj dalej]

Każdy chrześcijanin na drodze naśladowania Jezusa Chrystusa doświadcza dobra i zła, dobrego Boga i złego szatana, oraz związanych z tym różnych stanów duchowych – pocieszeń i strapień. Niezwykłą pomocą w dobrym rozpoznawaniu tych stanów oraz w przyjmowaniu właściwych postaw są Reguły o rozeznawaniu duchów, zamieszczone w Ćwiczeniach duchownych św. Ignacego Loyoli. Stosowanie tych Reguł, aby jasno rozpoznawać dobro i zło, pocieszenia i strapienia jest bardzo potrzebne w trakcie rekolekcji, tym intensywnym czasie życia duchowego, ale jest nie mniej ważne także poza rekolekcjami.
[czytaj dalej]

Święty Ignacy Loyola mówiąc o działaniu złego ducha w sercu człowieka, mówi także o różnej taktyce stosowanej przez niego. Inną taktykę stosuje zły duch wobec tych, którzy trwają w złu i grzechu, a jeszcze inną względem tych, którzy rozwijają się duchowo i postępują na drodze życia wewnętrznego. W oparciu o doświadczenie Ignacego i niektóre jego teksty spróbujmy przyglądnąć się pokusom doświadczanym przez osoby, które postępują w życiu i rozwoju duchowym, “wznosząc się od dobra ku lepszemu” (ĆD 315, 335)
[czytaj dalej]

JEZUICKIE
Domy Rekolekcyjne: 

Czechowice-Dziedzice
Częstochowa
Gdynia
Kalisz
Łódz
Stara Wieś - Zawierzanki
Warszawa-Falenica
Zakopane